لپتوسپيروز Leptospirosis Deases






بيماري لپتوسپيروز يكي از گسترش يافته ترين بيماريهاي مشترك بين انسان و حيوانات است. چهره باليني اين بيماري آنقدر متغير است كه هرگز نميتوان تنها بر پايه علائم و نشانيهاي بيماري، آن را تشخيص داد. به همين دليل تشخيص بيشتر بر پايه اعتماد به آزمايشگاه در نشان دادن و مشاهده عامل بيماري و دقت روشهاي سرولوژيكي استوار است.

جنس لپتوسپيرا شامل دو گونه است : 1) لپتوسپيرا اينتروگان (بيماريزا)، 2) لپتوسپيرا بيفلكسا (غير بيماريزا) . هر كدام از اين دو گونه داراي تعداد زيادي تيپهاي سرولوژيكي ميباشند كه به سروگروپ معروف هستند.

لپتوسپيرا اينتروگان براي انسان و دام بيماريزا است و در حال حاضر حدودا شامل 230 سروواريته شناخته شده ميباشد، در حاليكه سويه هاي لپتوسپيرا بيفلكس ساپروفيت بوده و معمولا در آبها و خاك وجود دارند.

عفونتهاي لپتوسپيرايي معمولا در اثر تماس مستقیم و یا غيرمستقيم انسان يا دام با آب، خاك يا غذاي آلوده شده توسط ادرار آلوده تعداد زيادي از حيوانات وحشي يا اهلي حامل (Carrier) حاصل ميشود. همچنين در اثر تماس مستقيم با ادرار يا بافتهاي حيوانات مبتلا، بيماري منتقل ميشود. اجرام بيماريزاي لپتوسپيرا از طريق زخم يا خراشهاي ايجاد شده برروي پوست بدن، سطوح مخاطي، بافت ملتحمه چشم، تنفس قطرات ريز و معلق (آئروسل) مايعاتي كه واجد اجرام لپتوسپيرا هستند وارد بدن ميشوند. اجرام لپتوسپيرا بلافاصله وارد جريان خون شده و شروع به تزايد ميكنند و بدينصورت مرحله حضور اجرام لپتوسپيرايي در خون (Leptospiremia) كه 7 تا 10 روز پس از شروع بيماري ادامه مي يابد فرا ميرسد. در طي اين مرحله از بيماري اجرام لپتوسپيرايي را به آساني ميتوان از خون جدا نمود. 10روز پس از شروع بيماري و زماني كه پادتنها را ميتوان اندازه گيري نمود، اجرام لپتوسپيرايي كه در لوله هاي كليوي جايگزين شده اند از طريق ادرار دفع ميشوند (Leptospiruria) . اين مرحله از بيماري(لپتوسپيروريا) در صورت عدم درمان مبتلایان، ممكن است تا مدتها (چند روز تا چندین ماه) دوام داشته باشد. در طي اين مرحله ميتوان اجرام لپتوسپيرايي را از ادرار يا بافت كليه (حيوانات تلف شده) جدا نمود.

باكتري لپتوسپيرا به شكل اسپيروكت فنر مانند محكمي است به ضخامت 1/0 ميكرومتر و به طول 6تا 20 ميكرومتر. اين باكتري را به آساني بوسيله حركت چرخشي يا مارپيچي اش و قلاب مشخصي كه در يك يا هر دو انتهاي آن است ميتوان تشخيص داد. از لحاظ شكل ظاهري گونه هاي بيماريزا و ساپروفيتها (غيربيماريزا) لپتوسپيرا از يكديگر قابل تفكيك نيستند و بهترين وسيله براي مشاهده اين اجرام، استفاده از ميكروسكپ زمينه تاريك است. اين اجرام با رنگهاي آنيلين بخوبي رنگ آميزي نميشوند. تكنيكهاي رنگ آميزي نقره ((Silver impregnation technique در جنينهاي سقط شده و رنگ آميزي با قرمز كنگو در مورد رسوبات ادراري ميتواند مفيد باشد. اجرام لپتوسپيرا بدليل حركات شديد و ضخامت كمشان قادرند از صافيهاي با اندازه ريز 22/0تا 45/0 ميكرومتر كه اغلب باكتريها از آنها رد نميشوند، عبور کنند.

لپتوسپيراها هوازي اجباري اند و هنگامي كه در يك محيط مناسب و در دماي 30- درجه سانتيگراد كشت داده شوند، دوره توليدمثل و تكثير آنها 7 تا 12 ساعت است. در محيط كشت نيمه جامد محتوي 02/0 درصد آگار، رشد باكتري بصورت حلقه هايي در پايين سطح محيط به راحتي قابل مشاهده است. رشد حلقه اي ممكن است در كشتهاي اوليه كه بمنظور جداسازي اجرام لپتوسپيرايي فراهم ميشوند، حتي بعد از گذشت مدت زمان زياد هم مشاهده نشود. مشاهده و اثبات حضور اجرام لپتوسپيرا در محيط هاي كشت منوط است به مشاهده متناوب توسط ميكروسكوپ زمينه تاريك. از آنجايي كه خواص كشت و مورفولوژي(شكل ظاهري) لپتوسپيراها بسيار شبيه هم ميباشد، طبقه بندي اجرام جدا شده بستگي به خواص سرولوژيكي آنها دارد. براساس آزمايش آگلوتيناسيون ميكروسكوپيك (MAT) كه در آن از آنتي سرم اختصاصي استفاده ميشود، سروتيپهايي كه داراي آگلوتيناسيون اصلي مشترك دارند جهت سهولت كار در يك سروگروپ طبقه بندي ميشوند. آنتي سرمي كه بيشترين واكنش متقاطع را در يك سروگروپ نشان دهد معرف همان سروگروپ خواهد بود و براي تشخيص كشتهاي ناشناخته از آن استفاده ميشود.

در حال حاضر 22 سروگروپ شناخته شده وجود دارد. هنگامي كه سروگروپ يك ارگانيسم جدا شده مشخص شد، ارگانيسم را با آنتي سرمهاي اختصاصي سروواريته هاي آن سروگروپ مورد آزمايش قرار ميدهند، تا مشخص نمايند به كدام يك بيشتر نزديك است. سپس براي تشخيص و تفكيك ارگانيسم جدا شده، آن را با آنتي سرمهاي اختصاصي سروواريته با آزمايش جذب آگلوتيناسيون متقاطع مورد آزمايش قرار ميدهند. تاكنون حدود 230 نوع تيپ سرمي (سروتيپ) در سطح جهان شناسايي شده كه وجود هشت سروتيپ آن از طريق سرولوژي در كشور ما نشان داده شده است.

شرايط وقوع بيماري:

مساعد بودن شرايط آب و هوايي، pH خاك، ميزان بارندگي و رطوبت، وجود آبهاي راكد و يا باتلاقي، افزايش جمعيت جوندگان (انواع موش) ، خرگوش، خفاش، و نيز گوشتخواران اهلي و وحشي ( سگ روباه گرگ و ...) در محيط مي تواند ميزان وقوع بيماري را افزايش دهد. باكتري لپتوسپيرا مي تواند از طريق خراشهاي ريز پوست و يا از محلهايي كه پوست زخمي شده و نيز از طريق مخاطات سالم(مخاط لب و دهان و چشم) وارد بدن شود. شنا در آبهاي راكد و آلوده به ادرار حيوانات مبتلا و كار در شاليزار هاي برنج كه محل عبور حيوانات وحشي و جوندگان مي باشد و يا تماس با حيوانات مبتلا امكان آلودگي انسان را افزايش مي دهد.



نشانه هاي بيماري در انسان:

اين بيماري در انسان بيشتر به عنوان يك بيماري وابسته به شغل شناخته مي شود و در افرادي كه داراي مشاغلي خاص مانند كار در مزارع برنج، نيشكر، دامپزشكان، كار در آزمايشگاه، كاركنان كشتارگاهها و دامپروران هستند بيشتر ديده شده است. البته در مواردي هم گزارشاتي از بيماري در سربازان كه به اردوگاههاي جنگلي اعزام شده اند و يا در افرادي كه بعنوان ورزش و تفريح به اردو در مناطق پرباران و يا شنا در بركه ها و استخرهايي كه از آب جاري پر مي شوند نيز وجود دارد.

در مناطق شمالي كشور اين بيماري با نام تب بيجار معروف مي باشد و همه ساله تعداد زيادي از شاليكاران كشور در اثر ابتلا به اين بيماري در بيمارستاتهاي منطقه بستري مي شوند. هر چند درمان به موقع بيماري بسيار موفقيت آميز است اما مشكل اصلي تشخيص به موقع و عدم اشتباه آن با بيماريهاي مشابه است. به همين دليل در بعضي از رفرانسها اين بيماري به عنوان يك بيماري چند چهره شناخته مي شود. نشانه هاي بيماري در مواردي مشابه آنفلوآنزا بوده و ممكن است با آن اشتباه شود. البته فرمهاي ديگر بيماري در انسان وجود دارد شامل: سندرم ويل (weil ) كه با يرقان، نارسايي كليوي، خونريزي، ميوكارديت همراه با آرتيمي مشخص مي شود. فرم ﻣﻨﻨژيت/ ﻣﻨﻨﮕوآﻧسفاليت كه با نشانه هاي عصبي همراه است و فرم خونريزي ريوي كه همراه با نارسايي تنفسي مي باشد.

در مجموع علايم بيماري در انسان شديداً متغيرند. بطور خلاصه بيماري در انسان عموماً‌ با يكي از چهار شكل زير رخ مي دهد:

* بيماري ملايمي شبيه آنفولانزا، * سندرم weil كه با يرقان، نارسايي كليوي، خونريزي، ميوكارديت همراه با آرتيمي مشخص مي شود.

* ﻣﻨﻨژيت/ ﻣﻨﻨگوآﻧسفاليت * خونريزي ريوي همراه با نارسايي تنفسي. گاهی فرم پوستی بیماری باراش های جلدی نیز دیده می شود.

در صورت ورود باكتري به بدن و پس از طي دوره كمون (اختفاً) 7 تا 13 روزه در مرحله اول بيماري (باكتريمي) نشانه هاي زير ظاهر مي شود: تب و لرز، دردعضلاني بخصوص در ناحيه عضلات ران و كمر، سرفه و درد در ناحيه سينه، يرقان، تورم و پرخوني غشاً ملتحمه چشم به صورت دو طرفي، درد مفاصل، ترس از نور، جوشهاي قرمز پوستي، بي اشتهايي، تهوع و استفراغ، گاهي اسهال، مننژيت آسپتيك و در زنان حامله خطر از بين رفتن جنين و سقط وجود دارد. البته بسته به سروتيپ عامل بيماري ممكن است يك يا تعدادي از نشانه هاي فوق ظاهر شود. بعد از طي مرحله اول بيماري (4 تا 9 روز) با ظهور پادتن ها لپتوسپيراها از خون محو شده و در كليه ها متمركز شده و بطور متناوب از طريق ادرار دفع ميشوند. اين مرحله كه به آن مرحله لپتوسپيروري مي گويند مي تواند ماهها ادامه يابد.



نوع نمونه هاي مورد نياز در امر تشخيص و نحوه ارسال آنها به آزمايشگاه:

در صورت شک به بیماری در دام یا انسان و به منظور ارسال نمونه به آزمايشگاه اكيدا توصيه مي شود قبل از هر اقدامي با آزمايشگاه تماس گرفته و هماهنگي لازم بعمل آيد تا نمونه در شرايط استاندارد تحويل آزمايشگاه گردد.

نمونه هاي مورد نياز جهت ارسال به آزمايشگاه:

1) سرم خون: در اغلب موارد تنها نمونه مورد نياز جهت تشخيص بيماري، سرم خون بيمار مي باشد. برای تهیه این نمونه کافی است حدود 4میلی لیتر خون کامل در لوله های ساده و بدون ماده ضد انعقاد اخذ و پس از حدود یک ساعت نگهداری در دمای اتاق، سرم آن مستقیما به یک لوله اپندروف منتقل گردد. ظرف اپندروف كه حاوي حدود يك ميلي ليتر سرم خون مي باشد را در مجاورت يخ قرار داده (فلاكس حاوي يخ خشك) و همراه با برچسب و نامه اي كه حاوي مشخصات كامل بيمار و مبدا ارسال كننده باشد به آزمايشگاه ارسال گردد. بهتر است همراه هر نمونه ارسالي فرم مخصوص ارسال نمونه تكميل و به آزمايشگاه ارسال گردد. جهت دانلود فرم مخصوص ارسال نمونه اينجا را كليك نماييد.

2) ادرار(برای جداسازی باکتری): در شرايط بهداشتي و تميز مقدار 10 تا 25 ميلي ليتر از وسط جريان ادرار (Mid-stream urine sample) در ظروف استريل درپيچ دار تهيه مي شود، ادرار جمع آوري شده به دو قسمت تقسيم و يك قسمت آن به ظرف استريل ديگري منتقل شده و به آن 0.5% تا 1% فرمالين خالص فيلتر شده افزوده مي شود (100 میکرولیتر فرمالین + 10 میلی لیتر ادرار). هر دو ظرف نمونه ادرار با هماهنگی قبلی به آزمايشگاه ارسال مي شود . نمونه هاي ادرار(به منظور آزمايش مستقيم و يا كشت) در ظروفي محكم محتوي يخ و دور از تابش نور همراه با نامه اي كه مشخصات صاحب نمونه و آدرس و تلفن وي بر روي آن نوشته مي شود در كوتاهترين زمان ممكن (كمتر از يك ساعت) به آزمايشگاه ارسال گردد .

توجه: نمونه ادرار حتما قبل از شروع درمان با آنتي بيوتيك بايد اخذ شود تا امكان جداسازي و يا مشاهده باكتري لپتوسپيرا ميسر شود.

نکته مهم:با توجه به دوام کوتاه مدت باکتری در نمونه ادرار؛ قبل از اخذ نمونه حتما با آزمایشگاه هماهنگی شود؛ تا از آماده بودن مقدمات آزمایش مطمئن شوید.

تاريخچه بيماري در ايران و جهان:

لپتوسپيروز توسط دانشمندي به نام وايل براي اولين بار در سال 1886 بيماري شناسايي و تعريف شد.شناسايي عامل بيماري توسط دانشمند ژاپني به نام اينادا در سال 1914 صورت گرفت. از آن زمان تا كنون مطالعات سرو باكترولوژيك در بسياري از كشورهاي جهان صورت گرفته كه بيانگر شيوع بيماري در اغلب كشورهاي دنيا و در انواع گونه هاي پستانداران اهلي و وحشي مي باشد.

اولين مطالعه گستردهاي كه در ايران در مورد لپتوسپيروز صورت گرفته مربوط به سال 1336 ميباشد كه در طي آن دكتر مقامي و همكاران در موسسه سرم سازي رازي نمونه هاي سرمي 3000 راس گاو گوسفند و 5 نفر شتر را با آزمايش MAT مورد بررسي قرار دادند كه نتايج آن بيانگر 31% آلودگي گاوان و 17%آلودگي گوسفندان به سروتيپهاي گريپوتيفوزا، پومونا، هيوس و ايكتروهموراژيه بود (1و2). در بررسي ديگري در سال 1356 دكتر مقامي تعداد 2097 نمونه سرم گاو از 23 دامداري اطراف تهران را با آزمايش MAT مورد آزمايش قرار داد. نتايج اين بررسي نشان دادكه 6/24 درصد ماده گاوها داراي تيتر سرمي مثبت بر عليه يكي از سروتيپ هاي لپتوسپيرا بودند كه 6/21 درصد آن ناشي از سروتيپ بورينكانا بود(3).در مطالعه ديگري در سال 1369 بر روي 735سرم گاوان اطراف تهران واكنش مثبت سرمي نسبت به 7 سروواريته گزارش شد كه بيشترين آن مربوط به هارجو بود(4). يك بررسي سرواپيدميولوژيك گاوداريهاي صنعتي اطراف مشهد در سال 1374 نشان دادكه 24 درصد دامهاي مورد مطالعه داراي تيتر مثبت سرمي بوده كه بيشترين آن با سروتيپ ايكتروهموراژيه بوده است(5). در بررسيهاي جديدتري كه در طي سالهاي 1381 تا 1385 در آزمايشگاه تحقيقاتي لپتوسپيروز دانشگاه تهران بر روي نمونه هاي ارسالي از استانهاي تهران، گيلان، آذربايجان، خراسان، خوزستان، چهارمحال و بختياري، اصفهان و بوشهر صورت گرفته نشان مي دهد كه ميزان شيوع سرولوژيك بيماري هم در انسان و هم در دامها بين 25 تا 42 % مي باشد (13و 16).نتايج اين بررسيها همچنين نشان مي دهد كه سروتيپ كانيكولا كه زماني تصور مي شد ميزبان اصلي آن سگ مي باشد، ميزان شيوع سرولوژيك آن در انسان و حيوانات اهلي برخي از استانهاي كشور در حال افزايش است (16 و 20 و 21 و 25). مطالعه كه در سال 1388 در يكي از شهرستانهاي واقع در حاشيه كوير ايران صورت گرفته نيز بيانگر شيوع سرولوژيك بيماري به ميزان 10.5% مي باشد.



نحوه نامگذاري علمي لپتوسپيراها : Leptospira interrogans serovar Australis strain Ballico



لپتوسپيروز در حيوانات اهلي:

لپتوسپیروز در حیوانات اهلی به اشکال مختلفی بروز می کند از فرم های تحت بالینی و حتی پنهان بیماری در میزبانان نگهدارنده تا فرم های حاد و فوق حاد در میزبانهای تصادفی و نوزادان گزارش شده است. لذا در بسياري از منابع علمي از نشانه هاي باليني مختلفي مانند: تب، زردي، هموگلوبينوري (خون شاش)، سقط جنين و يا تولد جنين موميايي، كاهش باروري، ورم پستان و تغيير رنگ شير و يا چشم درد متناوب در اسبها به عنوان نشانه هاي شاخص لپتوسپيروز در حيوانات اهلي نام برده شده است. با اين وجود بايد تاكيد نمود كه بيش از 80% موارد بيماري در دامها بصورت تحت باليني يا فرم پنهان بروز مي كند، اين بدين معني است كه دامهاي مذكور با وجود آنكه دامهای مبتلا ظاهرا علائمي از بيماري را نشان نمي دهند، اما منبع مهمي براي آلودگي ساير دامها، محيط زيست و نيز انسانهاي در تماس با آنها مي باشند.

بيماري در گاو با اشكال حاد، تحت حاد و مزمن بروز مي كند. دامهاي جوانتر به شكل حاد و بالغين به دو شكل ديگر ابتلا مي يابند. دوره كمون بيماري 8-4 روز است و بدنبال آن لپتوسپيرمي بروز مي كند كه از يك تا 5 روز دوام دارد. گاهي بصورت طوفان سقط در گاوداريهاي صنعتي بروز مي كند و معمولا ميزان باروري بسيار كاهش مي يابد.

در گاو ماده جريان شير تقريباً قطع مي شود و ترشحي برنگ قرمز محتوي لخته خون از پستان خارج مي گردد.

در گاو نر ورم بيضه، كاهش تعداد اسپرم و گاهي جراحات پوستي ناحيه اسكروتوم نيز مشاهده شده است.

سير بيماري در گوساله ها شديدتر بوده و منجر به عقب ماندگي رشد و بدرجات متغير مرگ و مير را باعث مي گردد.

بيماري در سگ ها مي تواند بسرعت منتشر شود، بخصوص اينكه اين حيوانات عادت به ليسيدن واژن يكديگر دارند.

شديدترين شكل بيماري، شكل هموراژيك آن مي باشد. اين نوع بيماري با حمله ناگهاني تب كه 4-3 روز بطول مي انجامد، شروع شده كه با سفت شدن و درد عضلات اعضاي خلفي بدن، هموراژي حفره دهاني با گرايش به نكروز و تورم حلق دنبال مي گردد. پس از آن،گاستروآنتريت هموراژيك و نفريت حاد بوقوع مي پيوندد.

در اسب بيماري با يرقان، بي حالي و خمودگي همراه است.سقط جنين در ماديانهاي آبستن از علائم و عواقب بارز بيماري در اسب بشمار مي رود. يكي ديگر از آثار لپتوسپيروز در اسب چشم درد دوره اي است.



روشهاي مبارزه با لپتوسپيروز:

خشكاندن باتلاقها و بركه ها،

مبارزه با جوندگان و گوشتخوران وحشي در محدوده زندگي انسانها و حيوانات اهلي،

تعیین سویه های غالب در هر منطقه و شناسايي دامهای مبتلا و حامل با کمک آزمایشگاه و درمان آنها،

واكسناسيون حيوانات اهلي در مناطق آلوده با استفاده از واکسنهای تهیه شده از سویه های بومی و جلوگیری از ورود حیوانات وحشی به محل پرورش دامهای اهلی،

افزايش سطح آگاهي عمومي بويژه افرادي كه از نظر شغلي در معرض خطر ابتلاً به بيماري قرار دارند.

مکانیزاسیون کشاورزی و استفاده از تجهیزات ماشینی جهت کاشت و داشت و برداشت محصولات بویژه در شالیزارها

جهت تعیین میزان شیوع لپتوسپیروز در یک دامپروری لازم است از 15 تا 20 درصد دامها (از سنین مختلف) نمونه های خون اخذ و به آزمایشگاه لپتوسپیروز ارسال گردد.



روشهاي آزمايشگاهي تشخيص بيماري :

آزمايش آگلوتيناسيون ميكروسكپي (Microscopic Agglutination Test ) با استفاده آنتی ژن زنده سروتیپ های شایع لپتوسپیرا در منطقه، این آزمایش روش استاندارد WHO در

تشخیص لپتوسپیروز معرفی گردیده است. تیتر 400/1 در نمونه اول خون و یا افزایش دو برابر تیتر در نمونه دوم نشانه قطعی بیماری است.

كشت نمونه هاي مرضي (خون يا ادرار) در محيط اختصاصي،

آزمايش پادتنهاي درخشان (IFA) Indirect Flurscent Antibody،

آزمايش مستقيم نمونه هاي مرضي به كمك ميكروسكپ زمينه تاريك،

تكنيك PCR) ) Polymerase Chane Reaction،

تكنيك REA Restriction Endonuclase Analysis )) جهت تشخيص ژنوتيپ سويه هاي جدا شده

روش اليزا ELISA ،

تزريق به حيوانات آزمايشگاهي

روشهاي باكتريولوژيك (Bacteriologic Methods) در تشخيص لپتوسپيروز

تهيه محيط كشت:



1) محيط كورتف (Kortof’s Medium): مواد زير در 920 ميلي ليتر آب مقطر حل شود:

Pepton ..................................... 0.8 gr,

NaCl ........................................ 1.4 gr,

NaHCO3 ................................ 0.02 gr,

Kcl .......................................... 0.04 gr,

CaCl2 ...................................... 0.04 gr,

KH2PO4 ................................ 0.24 gr,

Na2 HPO4 .............................. 0.88 gr.

به مدت 20دقيقه آنها را بجوشانيد سپس يك شب در دماي 4 درجه و بعد آن را فيلتر كرده و سپس اتوكلاو نموده و 8 تا 10% سرم خرگوش استريل غير فعال شده به آن افزوده و pH نهايي را به 4/7 مي رسانيم.



2) محيط فلتچر (Fletcher Mediu): مواد زير در 920 ميلي ليتر آب مقطر حل شود:

Peptone ................................. 0.3 gr;

Beef Extract .......................... 0.2 gr;

NaCl ....................................... 0.5 gr;

Agar ....................................... 1.5 gr;

محلول فوق را به مدت 15 دقيقه در دماي 121 درجه اتوكلاو نموده و 8 تا 10% سرم خرگوش استريل غير فعال شده به آن افزوده و pH نهايي را به4/7 مي رسانيم.

3) محيط استوارت (Stuart’s Medium): مواد زير در 995 ميلي ليتر آب مقطر حل شود:

Asparagine ................................. 0.132 gr;

NH4Cl ....................................... 0.268 gr;

MgCl2-6H2O ............................ 0.406 gr;

NaCl ....................................... 1.808 gr;

Na2 HPO4 .............................. 0.666 gr.

KH2PO4 ................................ 0.087 gr,

Phenol red ............................. 0.01 gr;

Glycerine ............................... 5.0 ml;



محلول فوق را به مدت 15 دقيقه در دماي 121 درجه اتوكلاو نموده و 8 تا 10% سرم خرگوش استريل غير فعال شده به آن افزوده و pH نهايي را به 7.4 مي رسانيم.

4) محيط اختصاصيEMJH كه به صورت تجاري توسط شركت ديفكو و يا شركت BBL تهيه و توزيع مي گردد.

5) محيط اختصاصي GRA Sinaكه در آزمايشگاه تحقيقاتي لپتوسپيروز تهيه مي گردد و اکنون جایگزین محیط EMJH شده و بشکل های مایع و نیمه جامد همراه با آنتی بیوتیک جهت جداسازی باکتری در فیلد مورد استفاده قرار می گیرد و از کارایی بسیار خوبی برخوردار می باشد. در صورت نیاز می توانید سفارش خرید این محیط را به آزمایشگاه تحقیقاتی لپتوسپیروز ارسال نمایید.



منابع برای مطالع بیشتر:

1- گزارشات بخش انگل شناسي مؤسسه رازي حصارك، سالهاي 1339-1340

2- صباغيان، حسين: وضع كنوني لپتوسپيروز در گاوداريهاي اطراف تهران، پايان نامه شماره 417 سالهاي 1339-1340

3- مقامي، غلامرضا: بررسي نقش لپتوسپيروز در بچه اندازي ماده گاوهاي اطراف تهران، انتشارات سازمان دامپزشكي شماره 20 صفحه 50 تا 60 سال 1359

4- محرمي، مجتبي: بررسي سرواپيدميولوژيك لپتوسپيروز در دامداريهاي اطراف تهران، پايان نامه شماره 1928 سالهاي 1369-1370

5- طالبخان گروسي، مسعود و همكاران: بررسي سرواپيدميولوژي آلودگي لپتوسپيرايي در گاوداريهاي صنعتي اطراف مشهد، كنگره ملي بيماريهاي قابل انتقال بين انسان و دام. مشهد سال 1375 صفحه 35

6- ونديوسفي، جليل- مرادي بيدهندي، سهيلا و اهورايي، پرويز: يافته هاي تازه پيرامون لپتوسپيروز در مؤسسه رازي. پژوهش و سازندگي سال 1373 صفحه 72-75

7- روزنامه كيهان مورخ 3/4/78 و روزنامه سلام (فروردين 1378)

8- عبداله پور غلامرضا ، راد محمدعلي: بررسي سرواپيدميولوژي لپتوسپيروز در دامها. سمينار زئونوزها، تهران، ديماه 1368 صفحه 134-142

9- عبداله پور غلامرضا: بررسي واكنش سرولوژيك لپتوسپيروز گاوهاي واكسينه شده با واكسن دوگانه هارجو-پومونا. فصل نامه دامپزشك 1377 دوره 1 شماره 4 صفحه58-63

10- حميدرضا هنرمند- سعيداشراقي - محمدرضاخرمي‌زاده- فريبرزمنصور قناعي- محمدصادق فلاح - محمود رضواني- غلامرضا عبداله پور: بررسي انتشار موارد مثبت لپتوسپيروز در استان گيلان به روش اليزا . مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان – دوره چهاردهم شماره 54 صفحه 59-65

11- حسن پور، ع – فرتاشوند، م – مقدم، ق – عبداله پور غلامرضا – آموغلو، ب – مسافري، ص- تعيين ميزان شيوع سرولوژيك آلودگي به لپتوسپيرا در گاوهاي شيري اطراف تبريز. پژوهش و سازندگي شماره 74 بهار 1386 صفحه 67-77

12- حاجي حاجيكلائي محمد رحيم، مسعود قربانپور، محمد مهدي كميليان، عبداله پور غلامرضا: مطالعه آلودگي به لپتوسپيرا در افراد در معرض تماس مستقيم و غير مستقيم با حيوانات در سطح شهر اهواز. مجله دامپزشكي ايران – شماره يك دوره چهارم 1387 صفحه 14-23

13- عبداله پور غلامرضا، ستاري سعيد: لپتوسپيروز بيماري بازپديد و اهميت آن در ايران . ماهنامه نظام دامپزشكي – شماره شش دوره 31 سال 1387 صفحه 28-32

14- محسن ايماندار، علي حسن پور، سعيد عسگرلو، غلامرضا عبداله پور، محمد حسين صادقي زالي، منصور خاکپور: بررسي آلودگي سرمي سروتيپ هاي مختلف لپتوسپيرا در کارگران کشتارگاه صنعتي دام شهرستان خوي. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان دوره شانزدهم شماره 2 تابستان ۱۳۹۰ صفحه:77-85

15- حیدری بختیار، محمد رحيم حاجي حاجيكلايي، مسعود قربانپور نجف آبادي، غلامرضا عبداله پور، فروغ جافري، ناهيد متقيان، زهرا علي پور و الهام رضايي(1390): بررسي شيوع سرمي آلودگي به لپتوسپيرا در بين دانشجويان دانشكده دامپزشكي دانشگاه شهيد چمران اهواز.مجله دامپزشکی ایران، دوره 7 شماره 4 زمستان 1390 صفحه 12-21

16- عبداله پور غلامرضا، افتخاری زهره، ستاری سعید، موسی خانی فرهاد، علی قاضی نفیسه، بررسی سرولوژی لپتوسپیروزیس در گوساله های نر در گاوداری های نیمه صنعتی اطراف تهران. مجله پژوهش و سازندگی 93 شماره 4 سال 1390 صفحه33-38

17- رامين علي قلي، عبداله پور غلامرضا، عزیززاده فرید، قهرمانی پریا، مسعودی امیر، رامین سینا (1392) جستجوی پادتن­های ضد لپتوسپیرا درسرم خون گاو و گوسفندان ارومیه. مجله دامپزشکی ایران شماره 3 دوره 9 صفحه:54-61

18- محمد رحيم حاجي حاجيكلايي، علیرضا سازمند، غلامرضا عبداله پور و سید حسین حکمتی مقدم: بررسي سرو لوژيكي آلودگی به لپتوسپيرا در شتر: یک مطالعه استانی. مجله تحقیقات دامپزشکی (دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران)، دوره 68 شماره 2 (1392): 121-125



19- Abdollahpour G., English A W. and Taslar I. (1996): Isolation of Leptospira interrogans serovar Grippotyphosa from a heifer in New South Wales. Australian Veterinary Journal (73) 3: 109-110



20- Ebrahimi, A., Alijani L., Abdollahpour G. (2003); Serological survey of human leptospirosis in tribal areas of Farsan and Koohrang cities. Iranian Journal of Medical Science, Vol 28, No. 2, June. 93-96



21- Haji Hajikolaei M.R., Gorbanpour Najafabadi, M.; Abdollahpour G. (2005); Serological study of Leptospirosis in cattle in Ahvaz: J Fac Vet Med Uni Tehran, 60(1): 7-14.



22- Haji Hajikolaei M.R., Gorbanpour, M.; Haidari, M.; Abdollahpour G. (2005); Comparison of Leptospiral Infection in the Horse and Donkey. Bull Vet Inst Pulawy. 49(2): 175-178



23- Haji Hajikolaei M.R., Gorbanpour, M.; Abdollahpour G. (2006); Seroprevalence of Leptospiral Infection in Bufalo (Bubalus bubalis). Bull Vet Inst Pulawy. 50(3): 341-344



24- H Honarmand, S Eshraghi, MR Khorramizadeh, RA Hartskeerl, FM Ghanaei, Abdolahpour G. and MR Eshraghian (2007); Distribution of hِuman leptospirosis in Guilan province, northern Iran. Iranian J Publ Health, Vol. 36, No.1, pp.68-72



25- Sakhaee E., Abdollahpour G., Bolourchi M., Hasani Tabatabayi AM and Sattari Tabrizi S. (2007) Serologic and bacteriologic diagnosis of bovine. leptospirosis in Tehran suburb dairy farms. Iranian Journal of Veterinary Research, University of Shiraz, Vol. 8, No. 4, Ser. No. 21, 325-332



26- Haji Hajikolaei M.R., Gorbanpour, M., Gharibi, D. and Abdollahpour, G. (2007): Serologic study on leptospiral infection in sheep in Ahvaz, southwestern Iran. Iranian Journal of Veterinary Research, University of Shiraz, Vol. 8, No. 4, Ser. No. 21, 333-336



27- Haji Hajikolaei M.R., Gorbanpour, M., Keshavarzi-Yangabadi, M. and Abdollahpour, G. (2007): Seroprevalence of leptospiral infection in goat of Ahvaz. Journal of Veterinary Research, University of Tehran, Vol. 62, No. 4, 93-96



28- Avizeh, R., Gorbanpour, M., Hatami, S. and Abdollahpour, G. (2008): Seroepidemiology of canine leptospirosis in Ahvaz, Iran. International Journal of Veterinary Research, University of Tehran, Vol. 2, No. 1, 75-79.



29-Tooloei M, Abdollahpour, G, Karimi H, Hasanpor A (2008), Prevalence of Serum Antibodies Against Six Leptospira Serovars in Sheep in Tabriz, Northwestern Iran, Journal of Animal and Veterinary Advances 7: 450-455



30- Khorami, N.; A. Malmasi; S. Zakeri; T. Zahraei Salehi; G. Abdollahpour; S. M. Nassiri and A. Nejati (2009) Screening urinalysis in dogs with urinary shedding of leptospires, Comp Clin Pathol, Springer online 13 May, 1-4.



31- Abdollahpour, G., Shafighi, S.T. and Sattari Tabrizi S. (2009): Serodiagnosis of Leptospirosis in cattle in North of Iran, Gilan. International Journal of Veterinary Research, Vol. 3, No. 1, 7-10.



32-Hassanpour, A., Monfared, N., Abdollahpour, G and Satari, S. (2009), Seroprevalence of leptospiral infection in horses in Tabriz – Iran. Journal of Bacteriology Research Vol. 1(8), pp. 097-100, November, 2009, 97-100



33- Sakhaee E., Abdollahpour G., Bolourchi M. and Sattari Tabrizi S. (2010), Comparison between microscopic agglutination test (MAT) and enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) for detection of leptospiral antibodies in cattle. Comp Clin Pathol, 19 (1): 5-9.



34-Honarmand, H., Abdollahpour, G., Eshraghi, S.S. Comparison of Two ELISA Methods for the Laboratory Diagnosis of Acute Leptospirosis, Iran J Med Sci June 2010; Vol 35 No 2: 116-121



35- Shafighi, S.T., Abdollahpour, G., Zahraei Salehi, T. and Tajbakhsh, H. (2010): Serological and bacteriological study of Leptospirosis in slaughtered cattle in North of Iran (Rasht), African Journal of Microbiology Research, Vol. 4, No. 20, 2118-2121.



36- Sakhaee E., Abdollahpour G., (2011): Detection of leptospiral antibodies by microscopic agglutination test in north-east of Iran, Asian Pacific Journal of Tropical Biomedicine, 227-229



37- Torki E., Abdollahpour G., Afshari, Gh. ; Rajabion M. ; Raeesian, M. ; Shahabi M. and

Motaghinejad, M. (2010): Pleural effusionandcardiacdisplacement in a heifer:a casereport, International Journal of Veterinary Research, Vol. 4, No. 4, 269-271.



38-Bahari, A.; Abdollahpour, G.; Sadeghi-Nasab, A.; Sattari Tabrizi, S.; Yavari, M. and Dadmehr, B. (2011): A serological survey on leptospirosis in aborted dairy cattle in industrial farms of Hamedan suburb, Iran. Iranian Journal of Veterinary Research, Shiraz University, Vol. 12, No. 4, Ser. No. 37, pp. 337-339



39- Hassanpour, A.; Imandar, M.; Abdollahpour, G., Mahsayekhi, M., (2011): Seroprevalence of Leptospiral Infection in Ewes in Khoy – Iran. Advances in Environmental Biology, 5(8): 2033-2038



40- A. Hassanpour, S. Asgarloo, M, Imandar, M. Mashayekhi, G. R. Abdollahpour and S. Safarmashaei (2012): Seroepidemiologic Study of Goat leptospirosis in Khoy – Iran. Journal of Animal and Veterinary Advances Vol. 11(2), pp. 229-233



41- Hamali, H.; Jafari Joozani, R and Abdollahpour, G. (2012): Serodiagnosis and molecular survey on leptospiral abortions in the dairy cattle of Tabriz, Iranian Journal of Vet Res, (Shiraz Uni), Vol. 13, No. 2, Ser 39,: 120-125



42- Khousheh, Y., A. Hassanpour, G.R. Abdollahpour and S. Mogaddam (2012): Seroprevalence of Leptospira Infection in Horses in Ardabil-Iran. Global Veterinaria 9 (5): 586-589



43- Jahed Dashliboron, O., A. Hassanpour and G.R. Abdollahpour (2013): Serological Study of Leptospirosis in Horses in Gonbad, Iran. Global Veterinaria 10 (1): 51-54, 2013



44- Malek, Sh; Gholamreza Abdollahpour; Alireza Bahonar (2013): Serological and bacteriological study of leptospirosis in dairy herds and feedlot in Tehran suburbs. Iranian Journal of Veterinary Medicine, 7(3):177-183



45-Mosallanejad, B.; Ghorbanpoor Najafabadi, M. ;Avizeh, R. ;Abdollapour, Gh. R. andAbadi, K. (2011) A serological survey of Leptospiral infection of cats in Ahvaz, southwestern of Iran.و Int.J.Vet.Res., 5; 1: 49-52



46- Mosallanejad, B, Masoud Ghorbanpour Najafabadi, Reza Avizeh, Gholamreza Abdollahpour, (2013) A Serological Survey on Leptospiral Infection Among Wild Rats (Rattus rattus) of Ahvaz District, Southwest of Iran: A Preliminary Study, Jundishapur J Microbiol. 2013;6(10):e8333



47- Khalili M., Askari N., Sakhaei E., Ghezeljeh AM., Abdollahpour G. (2014): Serological Survey of Human Leptospirosis in Southeast Iran. Online Journal of Veterinary Research, Volume 18(1): 29-34



48- Foroutani, P., Hossein Hamali, Raziallah Jafari-Joozani, Gholamreza abdollahpour, Katayoon Nofouzi and Gholamreza Norsaadat, (2014): A survey on abortions caused by Leptospira spp. in sheep flocks located on the suburb of Tabriz –Iran. Journal Klagenfur Austria, 21 (1): 1